Rozdział 116: Henryk Zdanowicz odnajduje rodzinę
Kolejna lub poprzednia strona
1 sierpnia 1945 roku Henryk Zdanowicz, chwilowo pracujący jako nauczyciel szkoły podstawowej we wsi Grabina, powiat Zadim, korzystając z przerwy wakacyjnej pojechał prywatnie do Łodzi. Zupełnie przypadkowo, na ulicy spotkał pana Aleksandra Grzesikowskiego, starego znajomego naszej rodziny z Wilna. Pan Grzesikowski od razu zaprowadził Henryka do ojca. Razem pojechali do matki i siostry w Piotrkowie Trybunalskim. Heniek zrezygnował z dalszego nauczania dzieci wiejskich. Mnie powiadomili telegraficznie, oraz zapowiedzieli swój przyjazd na 7 sierpnia 1945 roku rano. 4 sierpnia 1945 roku, po drodze byli u Marysi Zdanowicz (Philipp) w Bydgoszczy.
Zadim
Bydgoszcz
O wyznaczonym w telegramie czasie pojechałem na spotkanie z matką i Henrykiem, bryczką z podoficerem uzbrojonym w automat na stację kolejową w Rzepnie. Gdzieś w połowie drogi przyplątał się do nas żołnierz radziecki. Na jego prośbę podwiozłem go. Tuz przed miejscowością Kamionek, chciał wymusić, abym skręcił w leśną drogę prowadzącą do jego jednostki. Chwycił nawet za swój automat, mój podoficer również. Szykowała się strzelanina. W samą porę podszedł jednak do nas patrol radziecki i zabrał awanturnika, który był trochę podpity. Rodzina zamieszkała u mnie na kwaterze. Dwaj moi współlokatorzy uczynnie wyprowadzili się. Zaczęły się spacery po lesie połączone ze zbieraniem grzybów. Raz w niedzielę, mając dzień wolny od służby poszedłem z nimi. Na pobliskiej polanie aż usiadłem z wrażenia. Polanka była po prostu brązowa od podgrzybków. Wśród nich były również borowiki. Nic dziwnego, był to bowiem teren wojskowy, ludności cywilnej na tym terenie było mało a urodzaj na grzyby duży.
Rzepin
Ze względu na planowaną zmianę lokalizacji mojej jednostki, 17 sierpnia 1945 roku odwiozłem mamę i Henryka na dworzec kolejowy w Rzepinie. Oboje powrócili do Piotrkowa Trybunalskiego, do Ireny.
Piotrków Tyrbunalski
22 sierpnia 1945 roku 1 i 2 Armia LWP zostały rozwiązane. Powstały okręgi wojskowe. Moja jednostka, pozostając w składzie 5 DP, 13 pp przynależała do Pomorskiego Okręgu Wojskowego z siedzibą w Poznaniu.
5 sierpnia 1945 roku, godz. 815 - wybuch bomby atomowej nad Hiroszimą.
8 sierpnia 1945 roku, godz. 17:00 - Minister Spraw Zagranicznych ZSRR Mołotow zawezwał do siebie ambasadora japońskiego i odczytał mu akt wypowiedzenia wojny.
1945/08/08: Dokument (zaginiony) ; Odpowiedź DOKP na pismo Maurycego Zdanowicza w sprawie Dokumentu 256.
9 sierpnia 1945 roku o godzinie 1101 wybuchła druga bomba atomowa zrzucona przez USA na Nagasaki w Japonii. Koszt obu bomb to 2 biliony USD.

16 sierpnia 1945 roku o godzinie 1200 skapitulowała Japonia.
Dokument 251; (14 sierpień 1945) Brudnopis listu cioci Heleny Rewkowskiej (Niedzińskiej) napisanego do pana Prośniewskiego w Kazachstanie - patrz  Rozdział 115
Kazachstan
KWP (Komitet Walki Podziemnej) wydał rozkaz reorganizacyjny powołujący Samoobronę i Ochronę Społeczeństwa (S.O.S.) z wyznaczonymi następującymi zadaniami:
Zapobieganie aresztowaniom i wpływanie na łagodniejsze obchodzenie się z aresztowanymi,
Wysyłanie ostrzeżeń osobom decydującym o aresztach,
Unieszkodliwianie żołnierzy Armii Radzieckiej przez obezwładnianie i rozbrajanie lub likwidację, wysyłanie ostrzeżeń, pouczeń i nakazów opuszczenia Polski.
Urządzanie zasadzek na UB i MO, oraz ich zwalczanie,
Likwidacja osób wyjątkowo szkodliwych dla podziemia, stosowanie kary chłosty,
W stosunku do Rosjan akcje ciche, bez rozgłosu, bez śladów, podszywanie się pod MO i UB,
Ustalono pensje dla działaczy - podstawowa 3500,00 zł / miesiąc.
Janek Andrzejewski dotarł do Wilna. Do domu w Nowej Wilejce nie mógł jechać, bo tam czekało na niego NKWD. Poszukiwał kontaktów z grupami byłej AK, działającymi w terenie, które planują przejście nielegalne przez granicę do PRL. Nie posiadał dokumentów więc nie mógł się zgłosić do PUR - byłby na pewno aresztowany.
Wilno