Kolejna lub poprzednia strona Rozdział 77; Ślub Ireny Zdanowicz i Zbigniewa Brokowskiego
Wilno
Obecna była tylko nasza rodzina. Chodziło o to, że ksiądz antydatował, to znaczy do ksiąg wpisał datę ślubu 29 października 1940 roku. Wszystko po to aby nie trzeba było brać ślubu cywilnego. Za pieniądze ksiądz się modli, potrafi też oszukiwać i fałszować (czasem jak w tym przypadku w słusznym celu), jak widać z całej historii kościoła, ale tej prawdziwej a nie szkolnej. Świadkami tego fałszerstwa, którzy złożyli podpisy byli teściowa, matka Zbyszka i ja, Zygmunt Zdanowicz. Młodzi zamieszkali u rodziców Zbyszka. Mieli oni duże mieszkanie na ulicy Zawalnej, na trzecim piętrze, pięknie umeblowane. Pamiętam duży (jak szafa) stojący zegar nakręcany łańcuszkiem z dwoma ciężarkami.
29 listopada 1940 r., w wielkiej tajemnicy, zamknięty dla osób postronnych, w kościele św. Jakuba w Wilnie odbył się ślub Ireny Zdanowicz ze Zbigniewem Brokowskim
19 listopada 1940 r. Zygmunt Zdanowicz został kolejarzem. Został pomocnikiem maszynisty w Depo Parowozowym na Litewskiej Kolei Żelaznej w Wilnie. Z miejsca miał nocny dyżur w parowozie na stacji kolejowej w Landtwarowie. Podsypywał węgiel na palenisko, żeby tylko nie zgasło. (Po 52 latach znów miał podobną praca - podsypywał węgiel do kociołka centralnego ogrzewania u siebie w piwnicy, ale w dzień nie w nocy i trochę mniejszym szufelkiem). Następnie dostał przydział do maszynisty Krawczuka, jeszcze z PKP, na parowóz towarowy Ty-21. Zaczęły się jazdy, na trzy zmiany, trzy drużyny na jeden parowóz, po całej LSSR: Kowno, Szawle, Birże, Koszerady, granica ZSRR z Niemcami, granica z ŁSRR, granica z BSSR. Tylko nad morze nas nie zagnano. Nieraz byliśmy trzy dni w drodze, z krótkimi przerwami na odpoczynek w dyżurkach dworcowych.
Wilno
Z_228 Zygmunt Zdanowicz
Fotografia z legitymacji kolejowej Zygmunta Zdanowicza.
W Krakowie panie Kijanka, święta Bożego Narodzenia spędziły z rodziną Szulców, która im bardzo pomagała w czasie wojny.
Kraków
Z_220 Krakow Janina Zdanowicz plus
Z_221_Krakow_Jozefa_Kijanka_plus
Od lewej strony siedzą: Janina Zdanowicz (Kijanka), jej dziadek Szulc, ciocia Anna Szulc, Paulina Kijanka, stoją: Józefa Kijanka (Badowska), Władzia (obecnie Madeja) i wujek Władysław Szulc.
Józefa Kijanka (Badowska) z wujkiem Szulcem.
Wujek Zygmunta Zdanowicza, Teofil Rewkowski, pracujący i mieszkający w Białymstoku dostał urlop;
Białystok
Dok_218
Przebywająca na zesłaniu w Kazachstanie ciocia Zygmunta Zdanowicz, Anna Breycha (Niedzińska) odbyła czteromiesięczną karę więzienia
DOK_219
Tłumaczenie: Zygmunt Zdanowicz
Jan Kijanka spędził Wigilię 1940 roku jako żołnierz Armii Polskiej organizowanej przy armii brytyjskiej w Egipcie.
Z-002_1940 Wigilia
Tymczasem do paktu berlińskiego przystąpiły:

1940.11.20 ; Węgry,




1940.11.23 ; Rumunia,




1940.11.24 ; Słowacja,




1941.03.01 ; Bułgaria