4 sierpnia 1921 roku cała rodzina Józefy i Maurycego Zdanowiczów wróciła do Wilna. Zamieszkała na ul. Starej 32 m 2 w dzielnicy Zwierzyniec, na skraju miasta. Dom w którym zamieszkali był drewniany, piętrowy, położony tuż obok niewielkiego lasku sosnowego, jeszcze nie wyciętego pod zabudowę. Mieszkaliśmy na piętrze w dwupokojowym mieszkaniu z kuchnią i z balkonem.
Wilno
Od 1 września 1921 roku rodzeństwo poszło do szkół. Tadek, 11 lat do drugiej klasy gimnazjum klasycznego z greką i łaciną, im. Juliusza Słowackiego na ul. Dominikańskiej. Heniek do pierwszej klasy tego samego gimnazjum. Do szkoły mieli kawał drogi, na piechotę, gdyż komunikacji miejskiej nie było jeszcze przez długi czas (do 1938 roku). Irena poszła do pierwszej klasy szkoły podstawowej S.S. Nazaretanek na ul. Sierakowskiego (Góra Bonfałłowa). Miała o połowę bliżej niż bracia, ale też spory kawałek jak na sześciolatkę. Miałem dwa lata i byłem już bez niani. Azorek pozostał w Siedlcach, widocznie nie dostał wizy do Litwy Środkowej. Dopiero co przestałem raczkować, będąc wyraźnie opóźnionym w rozwoju fizycznym. Z mówieniem też miałem kłopoty. Ale w ogóle to tylko same kłopoty ze zdrowiem. Do pomocy została wezwana babcia Teresa z Druskienik (od 20 grudnia 1921 do września 1922 roku).
1921 rok ; Zenon NIedziński w Druskienikach
Druskieniki
1921 Janina Golec (z prawej) z męzem Michałem (Z lewej) oraz ich znajomymi
Józefa Zdanowicz z domu Niedzińska - ok. 1920 roku.
Wilno
Helena Niedzińska
Helena Niedzińska
Przyszły mąż Heleny Niedzińskiej, Teofil Rewkowski przyjechał z ZSRR do Polski i zamieszkał w Warszawie.
Zaświadczenie pracy Teoflia Rewkowskiego (Dokumant 49);
Powierzenie stanowiska nauczyciela Teofilowi Rewkowskiemu (Dokumant 50);
Pismo Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w sprawie dodatku za studia wyższe dla Teofila Rewkowskiego. (Dokumant 51)
Legitymacja Teresy Niedzińskiej (Jaśkiewicz), Druskienniki 9 grudzień 1920 roku; (Dokumant 52)
W Kownie urodziła się siostra stryjeczna Alina Zdanowicz (Lenart), córka Marii i Józefa.
Kowno
W Wilnie, brat stryjeczny ojca Maurycego Zdanowicza, Wacław Zdanowicz, syn Józefa, został policjantem do spraw kryminalnych.
Wilno
30 listopada 1921 roku gen. Lucjan Żeligowski wydał dekret zarządzający wybory do Sejmu Wileńskiego Litwy Środkowej, przekazując jednocześnie władzę zwierzchnią prezesowi Tymczasowej Komisji Rządzącej A. Meysztowiczowi. 9 stycznia 1922 roku odbyły się wybory, przy udziale tylko ludności polskiej. Pozostałe narodowości wybory zbojkotowały. Z naszej rodziny głosowała babcia Teresa Niedzińska (Jaśkiewicz)., 78 lat, tato, 39 lat i mama, 33 lata. 20 lutego Sejm Wileński powziął uchwałę o zjednoczeniu z Polską. 24 marca 1922 roku Sejm Ustawodawczy Rzeczpospolitej Polskiej potwierdził tą uchwałę. 1 sierpnia 1922 roku Sejm Ustawodawczy Litwy i Rząd Litewski ogłosiły, że Wilno jest stolicą Litwy pod okupacją polską, a Kowno stolicą tymczasową.
13 sierpnia 1922 roku Józef Piłsudski w Wilnie na placu Łukiszki, wręczył sztandar 23-mu pułkowi ułanów grodzieńskich. Odbyła się defilada. Chyba ją widziałem, ale nie pamiętam, miałem 3 lata.
Z wojny bolszewickiej 1920 roku powrócił do Krakowa i został zdemobilizowany przyszły mąż Pauliny Goryckiej, 29 lat (a mój przyszły teść) Jan Kijanka, pseudonim legionowy Jan Dobrzański (27 lat).
Siostra Pauliny, Helena miała wówczas 22 lata (była podobno rywalizacja wśród sióstr, tak jak u moich rodziców), tylko z innym rezultatem. Zgodnie z tradycją za mąż wyszła najpierw starsza siostra. Młodzi zamieszkali razem w Krakowie Pogórze na ul. Rękawki 8, w domu teściowej.
Wkrótce Jan Kijanka, został ogrodnikiem u Marii Komornickiej, córki barona Gőtza, w Krakowie na Dębnikach.
Paulina Gorycka (Kijanka) wraz z siostrą Heleną nadal pomagały matce w prowadzeniu sklepiku spożywczego.
Kraków